Αυτό το κομμάτι είναι ο νικητής του Βραβείου Masterful Mind από το Circle Foundation:

Οι περισσότεροι από εμάς δεν διδάχτηκαν ότι οι σκλάβοι άνθρωποι έχτισαν την πρωτεύουσα της χώρας μας και τον Λευκό Οίκο. Οι μαύροι άνθρωποι ανέπτυξαν το σύστημα των τραπεζών αίματος και σχεδίασαν την διάταξη της Ουάσινγκτον, DC; ότι η έννοια της υποχρεωτικής δημόσιας εκπαίδευσης προήλθε από τις πολιτικές των κυβερνήσεων που ηγούνταν οι μαύροι στον Νότο κατά τη διάρκεια της Ανασυγκρότησης. Οι μαύρες γυναίκες ήταν πάντα στο κέντρο αυτού του αγώνα από την αρχή. Υπηρέτησαν στην πρώτη γραμμή στον αγώνα για την ισότητα. Αν και οι συνεισφορές τους μερικές φορές παραβλέπονταν τόσο στις κινήσεις των Πολιτικών Δικαιωμάτων όσο και στις Γυναικείες Κινήσεις, η δύναμη, η ανθεκτικότητα και το θάρρος τους δεν μπορούν να υποτιμηθούν. Οι μαύρες γυναίκες έχουν υπάρξει τα σύμβολα του αγώνα, της ελπίδας και της ανθεκτικότητας. Αντιμετώπισαν τον ρατσισμό, τον σεξισμό και τη διάκριση περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη κοινότητα στην αμερικανική κουλτούρα. Οι μαύρες γυναίκες έχουν αγωνιστεί κατά του συστημικού ρατσισμού και του σεξισμού. Ιστορικά, η φυλετική διάκριση και ο συστημικός ρατσισμός έχουν παγιδεύσει τις περιθωριοποιημένες μαύρες γυναίκες σε έναν ατελείωτο κύκλο διάκρισης. Για τις μαύρες γυναίκες, αυτή η παγίδα είναι μια κυκλική επανάληψη χωρίς τέλος στον ορίζοντα. Είχα την εμπειρία ενώ ζούσα στις ΗΠΑ, ότι οι μαύρες γυναίκες έχουν υπάρξει το "blueprint" για πολλές τάσεις. Μια ισχυρή μαύρη γυναίκα είναι ένα πολιτισμικό εικονίδιο με τιμή. Έχουν την ικανότητα να εργάζονται σκληρά και να ολοκληρώνουν τα πράγματα. Η σφοδρή αγάπη για τους φίλους, την οικογένεια και τους αγαπημένους τους συχνά τους κοστίζει θυσιάζοντας τις δικές τους ανάγκες. Με όλα όσα έχουν κάνει για αυτή τη χώρα και την κοινότητά τους, εξακολουθούμε να βλέπουμε την αμερικανική ιστορία να λευκαίνει την ιστορία των μαύρων και να μην τους δίνει την αναγνώριση που τους αξίζει. Η λεύκανση της ιστορίας των μαύρων δεν είναι τυχαία; είναι για να καλύψει τα φρικτά πράγματα που έχουν συμβεί στο παρελθόν, και όλα καταλήγουν στο γεγονός ότι η λευκή Αμερική δεν θέλει να αναλάβει την ευθύνη για τα λάθη της. Προσπάθησα να αποτυπώσω την απαλότητα και τον φεμινισμό και την ηγεσία των μαύρων γυναικών ακόμη και υπό τον τρέχοντα καθημερινό ρατσισμό και την αδικία.