Η Συνοικία του Κόκκινου Φαναριού υπερηφανεύεται για τη φιλελεύθερη και ανεκτική στάση της, καθώς προσπάθησα να την αποτυπώσω σε αυτόν τον πίνακα προσθέτοντας γραμμές, γρατζουνιές και σταγόνες χρώματος. Αγκαλιάζοντας το γεγονός ότι πολλοί άνθρωποι πηγαίνουν σε αυτό το μέρος της πόλης, αναζητώντας πορνεία, μαλακά ναρκωτικά και πορνογραφία. Και αυτό συμβαίνει επειδή είμαστε μόνο άνθρωποι, καλοί ή κακοί, είμαστε αυτό που είμαστε. Ο πίνακας αποτύπωσε την εμπειρία του να είσαι μέσα στο σπίτι πίσω από την πόρνη (με την πλάτη στραμμένη προς εμένα) κοιτάζοντας έξω όπου συγκεντρώνονται οι άνθρωποι. Η πάνω αριστερή πλευρά αντιπροσωπεύει φιγούρες (ανθρώπους) που περπατούν, σταματούν και παρακολουθούν.